AFSCHEID VAN EEN FIJNGEVOELIG PRIESTER
MARC DEMEULEMEESTER


13-11-1935    † 14-03-2020

De familie dankt allen die priester Marc,
op welke wijze dan ook, hebben gesteund
vooral in de jaren van zijn fatale ziekte.

Voor een aandenken aan Marc klik hier

      Gezien de coronacrisis vond de uitvaart plaats op zaterdag 21 maart
        in intieme kring. Als de crisis voorbij is, zal een nadienst worden
        gehouden.  

        Condoleren kan via de begrafenisonderneming:
               Rigole - Marc Demeulemeester
              Rijmsnoerstraat 72 - 8501 Bissegem -
rigole@sereni.be

   CURRICULUM :
   Marc Demeulemeester werd geboren te Bissegem op
  13 november 1935. Zijn vader Trifon was er onderwijzer,
  zijn moeder, Maria Thiers, huisvrouw. Hij kreeg drie broers
  om mee te spelen en zich uit te leven.

  Een paar weken geleden stierf zijn oudere broer, op zijn
  uitvaart was Marc nog aanwezig, fel getekend door de ziekte
  die hem al enkele jaren stilaan aftakelde.

  Marc was een intelligente knaap, groeide op in een diepgelovig
  midden en trok na zijn middelbare studies naar het seminarie te
  Brugge. Zijn profs merkten zijn scherpe geest en besloten hem,
  na zijn studies van filosofie en theologie te Brugge, vier jaar naar
  de KUL te sturen waar hij het diploma licentiaat in de Klassieke
  filologie behaalde.

  Na zijn priesterwijding in 1960 benoemde de bisschop hem tot
  leraar aan het college te Veurne, hij was er klastitularis retorica.

  Na ongeveer twintig jaar (1983) was het tijd voor een totaal
  nieuwe opdracht:  medepastoor op de St.-Annaparochie te
  Brugge en tevens
stafmedewerker van de diocesane werkgroep
  Team- en Taakgerichte Vorming.

  In 1988 kwam hij terug naar de boorden van de Leie en werd hij
  lid van de priesterequipe van de St.-Brixiusparochie te Marke.

  Twaalf jaar later, vijf en zestig jaar geworden kwam hij als
  meewerkend priester naar Wevelgem.

  Zijn benoeming te Wevelgem was voor hem meteen een grote
  ommekeer. Bij zijn verhuis naar een serviceflat in Marke verwoordde
  hij het zo: “Ik kreeg een grotere vrijheid om werk te maken van enkele
  zaken die ik altijd als heel belangrijk heb ervaren maar waarvoor ik als
  pastoor veel minder tijd en ruimte vond.
  Die ‘ruimte’ werd mij trouwens van harte gegund door mijn
  collega-pastoor te Wevelgem. Mijn interesse voor religieuze vorming
  en verdieping bij de mensen, daar kon ik me hier in uitleven!
  Ook het mooi verzorgen van liturgie en verkondiging was voor mij
  altijd een aandachtspunt. En dan ook het meer persoonlijk contact
  met de mensen.”

  Zijn dankbaarheid om zijn verblijf hier te Wevelgem drukte hij uit
  als volgt: “‘Het waren dertien mooie jaren Ik ben heel dankbaar
  om wat ik heb kunnen doen, maar geloof me vrij: ik heb ook
  heel veel  teruggekregen aan medewerking, steun,
  verbondenheid en vriendschap.”

  Overal waar Marc werkzaam was maakte hij een onuitwisbare indruk.
  Dat was hier te Wevelgem niet anders: iemand typeerde hem kort
  maar heel raak: een diepgelovig, bescheiden en vooral ook
  intelligent man.

  Nog iemand anders getuigt wondermooi:  
  “priester Marc heeft mij de kracht van de stilte leren kennen , en
  hoeveel er kan worden "gezegd", zonder woorden.
  Ik leerde eveneens van hem , wat actief  luisteren betekent.
  Luisteren met empathie, en de stilte als oorverdovende boodschap
  gebruiken, dat was zijn handelsmerk.
  Wij missen priester Marc al enkele jaren, maar vandaag dringt dit
  gemis extra tot ons door”

  Marc, waar je ook bent ik hoop dat je het daar goed hebt.

  Toen we jou de laatste maal bezochten gaf je duidelijk te kennen
  dat je wou gaan. “ De Heer mag me komen halen” zei je
  “ik ben er klaar voor”.

  De dertien jaren dat je bij ons was als meewerkend priester
  konden we heel veel beroep doen op jou.

  In die tijd was er nog elke weekdag een avondmis. Als koster
  was ik er ook elke avond aanwezig. Heel vaak was ik misdienaar.
  Ik herinner het mij nog heel goed. Op jouw kelk stond een kruisje,
  steeds zorgde je dat het kruisje mooi vooraan was.
  Dat je dat zo rustig deed gaf mij ook het gevoel van innerlijke rust. 
  Het was zo rustgevend als jij voorging in de viering. Je kon ook zo
  minzaam omgaan met de misdienaars. Je had ook jouw beurt om
  de homilie te verzorgen in de weekendvieringen, zo boeiend,
  telkens weer. Je kon er uren kunnen naar luisteren.

  De begrafenissen die je verzorgde waren altijd piekfijn in orde.
  De begeleiding van de familie heel discreet en respectvol.

  Bij de start van de christelijke meditatie was je voor de mensen
  een grote steun. En dat alles deed je als “rustend“ priester.

  In naam van de federatie zeg ik je dank.
  Dank je wel priester Marc om wie je was en wat je deed.

  Dat jij nu mag genieten van een welverdiende rust.
  Wees jij nu de voorspreker voor ons allen.

  Moge je nu thuiskomen bij God, wees geborgen in de kring van
  Zijn liefde. Tot ooit weer.

 Tekst: Ignace, Eddie, Sonja.

 

 

Parochiefederatie - Wevelgem
Sint Hilarius - Sint Theresia - Onbevlekt Hart van Maria