WIE IS LIEVEN GISTELINCK?

            

Lieven Gistelynck werd in 1943 geboren in een gelovig
vlassersgezin. Toen het almaar slechter ging in de commerce
van het vlas, probeerde hij als kind al een centje bij te verdienen.
Hij ging helpen in de "caoutchoucfabriek" te Lauwe, in een
brouwerij, een drukkerij en een beenhouwerij.
Het confronteerde hem met het soms harde dagelijkse leven
en bracht hem waardevolle levenslessen bij.
Intussen volgde hij de lessen aan het  Sint-Aloysiuscollege te
Menen. Bovendien was hij in Lauwe ook actief in de katholieke
jeugdbeweging (K.S.A.).

Achttien jaar geworden koos hij voor een priesteropleiding in het seminarie. In die periode was het college van Menen zowat
een kweekschool voor priesters en missionarissen.
Het was de tijd van het "aggiornamento" in de kerk.
De triomfalistische kerk verdween, geen vragen waren nog
taboe. Kortom Lieven vond het een boeiende tijd, de moeite waard
om enthousiast de stap te zetten naar het priesterschap.

Na zijn priesterwijding werd hij — hoewel antimilitarist —
aalmoezenier in het leger! Hij voelde zich daar bij de militairen en
hun gezinnen zo welkom en nuttig dat hij nog een jaar bijtekende.
Hij vond het, vooral op menselijk vlak, een vruchtbare periode.

Daarna werd hij onderpastoor in Roeselare Sint-Michiel.
Ze waren daar toen met 5 priesters. Nu is er enkel nog de deken.
Daar kon hij zich uitleven zowel in de jeugdwerking als seniorenwerking. Nog spreekt hij vol lof over de inzet van de
mensen om de vriendschap en verbondenheid tussen de
senioren te doen groeien en bloeien.
Ook zorgen voor een mooi verzorgde liturgie boeide hem
mateloos.

Verder volgde een benoeming als medepastoor in Oostende.
En daarna stelde de bisschop hem aan als pastoor in een
vergeten parochie aan de rand van Oostende.
Pittig detail: de bisschop was hem bijzonder dankbaar want
‘anders had ik wellicht niemand voor de post gevonden’
vertrouwde hij hem toe. Maar Lieven trof er evenwel dynamische
groepen mensen die belangeloos hun vrije tijd spendeerden
aan de jeugd, catechese, ziekenzorg enz.
Een betere parochie kon Lieven zich niet indenken.
Hij voelde er zich als een vis in het water.
Blijkbaar een verkeerde inschatting van het bisdom over
de ‘Conterdamme van Oostende’.

Met enig heimwee en nostalgie denkt Lieven nu terug aan zijn
laatste benoeming in de mooie Onze-Lieve-Vrouw-ter-Duinen
kerk van Koksijde. Men noemt dit prachtig kunstwerk ook wel
"de kathedraal van het licht.” Maar de aandacht van Lieven
ging niet zozeer naar het monumentale gebouw als wel naar
de gemeenschap die er elke zondag samenstroomt.
Telkens 700 tot 800 aanwezigen op zondag.
Niet allemaal diep gelovigen, ook nieuwsgierige toeristen
vinden de weg naar deze kunstvolle kerk.
De kerk is een mooi voorbeeld van een multifunctionele
ruimte waar onder andere regelmatig concerten worden geprogrammeerd waarvan de opbrengst wordt besteed
aan allerlei goede doelen. Als priester en als mens had Lieven
het overal naar zijn zin. 

Nu heeft een gunstige wind hem opnieuw naar de oevers
van de Leie gebracht, tot grote vreugde van de plaatselijke kloostergemeenschap en de bewoners van
Sint-Camillus.
Hij die altijd pastoraal bezig is geweest kan
hier verder om mensen bekommerd zijn, lief en leed met hen
delen, hen bemoedigen en troosten waar nodig. Kortom herder
zijn voor de mensen die hem als priester zijn toevertrouwd.
Zorgen voor een aangepaste, zinvolle liturgie tot grote voldoening
van de zusters en de bewoners van het zorgcentrum,
daar houdt hij nog steeds van en het biedt hem grote voldoening.

We wensen Lieven nog vele gezonde jaren, verzoening met de kwaaltjes eigen aan de leeftijd, genietend van zijn tuin, vreugde
in zijn omgang met de mensen aan zijn warm priesterhart toevertrouwd.
 
(Ignace Verdonck)

 

 

Parochiefederatie - Wevelgem
Sint Hilarius - Sint Theresia - Onbevlekt Hart van Maria