KERST- en NIEUWJAARSBRIEF 2017 -2018
VAN WILFRIED VANHOUTTE
 

Beste vrienden,

De laatste dagen van het jaar vormen een goed moment om terug te blikken op wat er zoal is gebeurd en tegelijk vooruit te zien naar wat (misschien) komen gaat en welke wensen en voornemens we daarbij kunnen maken.

Het voorbije jaar werd hier aan de Saint-Louis universiteit gekenmerkt door een verdere daling van het aantal studenten als gevolg van de hervormingen in het secundair: de verlenging van de leertijd daar met twee jaar zorgt ervoor dat we gedurende twee opeenvolgende jaren geen nieuwe studenten hebben binnengekregen, ook al kwamen er in onze middelbare school een paar duizend bij. Dit zorgt niet alleen voor een beperking van de inkomsten van  de universiteit uit inschrijvings- en examengelden, maar beknot ook de werking van bepaalde eenheden die over minder handen en hersenen beschikken waarop ze een beroep kunnen doen. Wat geldt voor de studentenbevolking heeft ook zijn weerslag op het docentenkorps waarvan het aantal fiks is geslonken. Sommige docenten kregen – minstens tijdelijk – een job in de hogere middelbare afdeling, anderen kregen een studiebeurs van het ministerie om zich te vervolmaken, terwijl nog anderen een nieuwe job vonden of vrijwilligerswerk doen voor een of andere organisatie… Volgend schooljaar krijgen we opnieuw eerstejaars, maar de kloof met de vierdejaars zal wel erg groot zijn, daar we het dan zonder tweede- en derdejaars zullen moeten doen. De tweede en derde cyclus (Master’s en doctoraatsopleidingen) doen het voor het ogenblik met al die beursstudenten iets beter maar zullen binnen een paar jaren wellicht ook de gevolgen moeten dragen van twee opeenvolgende jaren zonder afstuderenden... Door het lagere aantal studenten zijn heel wat lokalen tijdelijk onderbezet; mede hierdoor krijgen sommige gebouwen een fikse opknapbeurt, soms met een gewijzigde bestemming in het verschiet. Ook het universitaire ziekenhuis komt binnenkort aan de beurt, al zijn de werken, deels om budgettaire redenen, iets verder in de tijd opgeschoven.

In de stad en verder in het land gaat het leven grotendeels zijn gewone gang. De zogenaamde “war-on-drugs” door het bewind van president Duterte gaat onverminderd verder. In Baguio valt daar niet altijd veel van te merken; wel is er opmerkelijk meer politie op straat, en worden vaker zogenaamde “checkpoints” opgezet of mobiele controles uitgevoerd, iets wat traditioneel beperkt bleef tot de verkiezingsperiode wanneer een aantal speciale beperkingen gelden, zoals inzake wapendracht en verspreiding van campagnemateriaal. In de zuidelijke stad Marawi, gelegen op het eiland Mindanao, werd dan weer maandenlang gevochten nadat radicale strijders die banden hadden met IS een groot deel van de stad bezet hielden en er hun regionaal hoofdkwartier wilden van maken. De krijgswet werd uitgevaardigd over het eiland, en de president heeft ondertussen beslist van die verder te handhaven, naar verluidt om te vermijden dat kleine aantallen gevluchte strijders zich opnieuw zouden gaan groeperen. Nadat de betrekkingen tussen de regering van Duterte en de linkse politieke bewegingen aanvankelijk op een dooi leken af te stevenen is het tij daar onlangs gekeerd: de regering beschuldigt er communistische rebellen van herhaaldelijk het staakt-het-vuren te hebben geschonden tijdens de onderhandelingen, wat het vertrouwen heeft ondermijnd. Het is nog niet duidelijk welke gevolgen dit zal hebben voor de politieke agenda van de president.

In de plaatselijke kerk is het dit jaar 110 jaar geleden dat de eerste Belgische Scheutisten voet op Filipijnse bodem zetten, deels om de gevluchte Spaanse priesters in de bestaande parochies te vervangen, maar deels ook om het geloof kenbaar te maken bij de nog niet gekerstende bevolking van afgelegen gebieden. Ook ons CICM-Studiecentrum besteedt aandacht aan dit gebeuren met een paar publicaties en evenementen, zoals rond de paters Van Hecke en Vandewalle. Het is een pluspunt dat Filipino’s bewuster zijn geworden van het belang van de geschiedenis om de huidige situatie in hun land en kerk te begrijpen en dat men ook de verdienste van bepaalde personen en organisaties erkent. En in Ambiong, in onze buurt, daar wordt nog steeds verder gewerkt aan de kerk. We zijn blij dat het bisdom voortaan de kosten voor bouwmaterialen voor zich wil nemen, wat ons – als basisgemeenschap – nog slechts met de loonkosten en de huur van grote werktuigen belast. Dit vergt niettemin een serieuze volgehouden financiŽle inspanning. We hadden aanvankelijk gehoopt om tegen kerstmis de nieuwe kerkruimte te kunnen gebruiken, maar deze verwachting is te optimistisch gebleken. Volgend jaar doen we hopelijk beter; we blijven ondertussen vooral van individuele giften afhankelijk, doch ook de parkeerplaats zorgt voor weliswaar bescheiden maar regelmatige inkomsten. Het schooltje blijft het goed doen en volgend jaar starten we wellicht reeds met het tweede leerjaar. Uiteraard dient hiervoor bijkomend materiaal te worden aangekocht, zoals boeken en meubilair. Ook dient voor een bijkomend klaslokaal te worden gezorgd, dat conform is aan de voorschriften van het ministerie. De gemeenschap blijft alvast dankbaar voor de giften die we in het verleden uit Wevelgem hebben gekregen. Hierbij wil ik tegelijk ook deze brief afsluiten, met jullie, ook vanwege Susan, allen een dankbare kerst-en nieuwjaarstijd toe te wensen; wie dankbaar kan zijn, weigert om goede dingen als vanzelfsprekend te beschouwen en blijft open voor nieuwe, soms verrassende giften… Moge de kerstboom bij jullie dit jaar veel vruchten dragen!

Beste groeten,

Wilfried Vanhoutte, Dr. Phil.

La Trinidad/Baguio City, Filippijnen

 

 

Parochiefederatie - Wevelgem
Sint Hilarius - Sint Theresia - Onbevlekt Hart van Maria